Warme loopjes…

Gisteren heb ik weer een duurloop gedaan. Ik wilde eigenlijk 33km doen, maar mijn loopje stond helaas in het teken van water. Mijn vorige waterblaas is vrij recent gaan lekken en ik heb hem vervangen. Toch kan er in mijn beginners-hardlooprugzakje maar maximaal 2liter water en dat is bij een duurloop van 30km eigenlijk te weinig, zeker met hoge temperaturen.

Ik had er eigenlijk al vanaf het begin moeite mee, zelfs in de schaduw. Het was ook nog eens windstil en dus zweette ik veel en dronk ik ook veel. Ik heb veel detours gemaakt om maar in de koelte van de bossen te blijven. Gelukkig kan dat op de Stratumsche heide goed.

Helaas was het wel weer ‘bejaardenfietsdag’ zoals ik het altijd oneerbiedig noem: op de verharde paden op de heide wemelde het weer van de fietsende groepen mensen en die paden zijn al vrij smal en lopen schuin af aan beide zijden. Continue uitwijken dus en niet lekker voor je pezen als je schuin landt.

Het lopen van de lange duurloopjes gaat echter steeds gemakkelijker en dat vind ik fijn. conditioneel gaat het goed en ook mijn benen raken steeds meer gewend. Gisteren had ik geen tubes om en dat ging prima. Ik wissel de verharde paden af en toe af met trails en dat vinden mijn benen ook fijn en uitdagend. Had ik in het begin nog wel eens last van mijn buitenste kniepezen (soort lopersknie door een verkeerde/scheve houding), nu amper nog.

Dan alleen nog het water. Steph en ik zijn er inmiddels achter dat hij eigenlijk verplicht is mee te gaan met loopjes omdat ik 3L water niet mee kan dragen 😉 (en omdat het samen gezellig is). Ik heb voorlopig geen budget voor een grotere rugzak die wel 3L aankan.

Gisteren was dus behelpen. Vanaf 20km voelde ik de voorraad water al slinken naar een niveau dat te weinig leek. Vanaf toen moest ik gaan rantsoeneren. Dat was best kak. Een droge bek hebben, maar niet een flinke slok water kunnen nemen. Op een gegeven moment overwoog ik vreemden aan te klampen om hen te vragen iets te mogen drinken. Het stomme is zelfs dat een man op 12km me een bidon aanbood, maar ik die afsloeg!! Toen nog vol vertrouwen dat ik genoeg had.

Na 22km begon ik verlekkerd naar elke bidon op een racefiets te kijken. Een beetje zoals kindjes naar een ijsje kijken wanneer ze die zelf niet hebben. En wonder boven wonder lag er daar op 25km ineens een klein flesje Pip en Woezel-water, midden op een pad, nog 3/4 vol! Waarschijnlijk door een kindje laten vallen vanaf een fiets. Ik heb het geopend, geroken of het niet stiekem wodka of terpentine was en het toen naar binnen gegoten. Heerlijk! Bedankt onbekend kindje! Zo heb ik het toch nog gered.

Ook heb ik nu door dat ik voor de marathondag maar eens gebruik moet gaan maken van de mogelijkheid om bidons of flesjes neer te zetten bij bepaalde waterpunten. Dat heb ik nog nooit gedaan, omdat het me niet nodig leek, maar het is wel fijn om bijv. elke 10km een flesje isotone meuk te hebben klaarstaan.

Twee leerzame lessen dus vandaag: water is cruciaal en de 30km duurloopjes worden weer steeds makkelijker. Vrijdag de laatste duurloop voor de vakantie. Ik hoop dan eindelijk (weer) 33km aan te tikken. Ik verwacht niet dat er op de eilanden (we gaan naar de Azoren) voldoende ruimte is om een flinke duurloop te doen en dus doe ik het daar rustig aan (voor mijn doen). Ook wil ik dat Steph niet aandoen daar, een partner die continue weg is om te lopen. Flink hiken houdt me evengoed wel in conditie.

Afternote: als ik zo op Ebay kijk, hebben de meeste camelbaks ook maar max. 2.5L inhoud. Hoe doen jullie dat, andere marathonlopers? Benieuwd naar jullie verhalen.

Advertenties

7 comments

  1. Is er geen kroeg of bejaardencentrum of weet ik wat onderweg waar je je camelback kunt bijvullen? Ik vraag wel eens mensen om mijn bidon bij te vullen als het erg heet is. Ik heb nog nooit een weigering gehad.

    Groetjes,

    Dorothé

    Liked by 1 persoon

  2. Sneller leren lopen is het beste antwoord, denk ik. Voor 3 uur is 3 L voldoende. Anders is het om water vragen bij particulieren en bedrijven en een groot tijdverlies op de koop toe nemen.

    Liked by 1 persoon

      • Die extra kilo’s gaan natuurlijk wel doorwegen. Je kunt ook vroeger vertrekken. Ik zie sommigen al om drie uur ‘s-nachts vertrekken, zodat ze pas de zon zien in de laatste kilometers. ‘s-Nachts lopen is natuurlijk niet zonder risico’s en het blijft een afweging.

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s