2016 is het jaar van samen lopen <3

Deze post gaat over mijn man. En over hardlopen.

IMG_0649.JPG

In november 2015 zijn mijn man Steph en ik begonnen met hardlopen. Ik meen me te herinneren dat hij met het idee kwam. En mij leek het wel leuk om samen te lopen. En uiteraard was het een mooie stok achter de deur, want na de marathonperiodes had ik even genoeg van het kilometers ‘moeten’ maken.

We begonnen in november met 5km, met elke keer een pauze om de paar kilometer. We trainen nu drie keer per week. Inmiddels zitten we op 10km en kan hij deze met maar 1 korte pauze lopen. Het doel is de Halve marathon van Berlijn, begin april 2016, samen met mijn hardloopvereniging GVAC. Ik zie het erg rooskleurig in, want de trainingen gaan voorspoedig, Steph heeft geen last (meer) van blessures, geen pijntjes, boekt progressie, we liggen goed op schema en ik zie het enthousiasme en trots bij hem als hij weer een nieuwe mijlpaal heeft bereikt. En juist dat maakt me bijzonder trots, omdat niet iedereen zijn verhaal kent. Zoals er zoveel hardlopers zijn met een bijzonder verhaal en daarom blijven hardlopen.

In juni 2007 ontdekten we bij toeval teelbalkanker bij hem. Het bleek een agressieve vorm die snel groeide en pijn veroorzaakte. Steph moest snel geopereerd worden en zo geschiedde. Enkele weken van bestralingen volgden en eind 2007 bleek na bloedonderzoeken en scans dat hij schoon was. We waren er net op tijd bij geweest.

In de loop van 2010 zag ik hem opnieuw wegkwijnen van iemand met een gezond lichaam naar iemand met extreme vermoeidheid en een steeds magerder wordend lichaam. Gezien zijn verleden volgden opnieuw bloedonderzoeken en scans. Ditmaal vertoonden zijn longen vlekken (vlekken die op de scans helaas oogden als uitzaaiingen). Na opnieuw maanden van onzekerheid, werd de diagnose sarcoïdose gesteld. Steph kreeg een prednison kuur en langzaam zag ik zijn uitgeteerde, krachteloze lichaam weer volume krijgen. Hij begon weer met dumbbells thuis te trainen.

In 2013 is hij  begonnen met trainen in de sportschool en sindsdien heeft hij zichzelf een gezonde levensstijl aangemeten. Anno 2016 heb ik een trotse, gezonde man die samen met mij met veel plezier sport en sinds kort dus ook hardloopt. Ik kijk al enorm uit naar die enorme mijlpaal om samen een halve marathon te lopen. Om te lopen naast iemand wiens longen in 2010 doodziek waren en wiens lichaam nergens meer toe in staat was. Ik ben trots op mijn superheld 🙂 ❤ .

Advertenties

2 comments

  1. Je geliefde zien vechten tegen een ziekte maakt je machteloos, je geliefde weer op zien krabbelen is machtig mooi (afgezien van sluimerende twijfel of de lijn wel stijgende blijft). Samen hardlopen is ❤

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s