De lol van lange duurloopjes

Processed with MOLDIV

De lol van lange duurloopjes, ik was het weer even kwijt, denk ik. Maar mijn training van gisteren heeft dat weer teruggebracht. Het was meteen de generale repetitie voor de laatste marathon van dit jaar, de ’t Is voor niks 42095m Trimloop (vind ik zo raar staan bij een marathon, maar goed). Ik ben op pad gegaan met mijn waterrugzak en drie gelletjes. En eigenlijk geen vastomlijnd idee wat voor afstand ik ging lopen. 26,30?

Onderweg zag ik op een ANWB-paddestoel ‘Achelse kluis’staan. Een retourtje Achelse kluis is exact 42km, dus stiekem speelde ik wel met de gedachte. Maar dat zou meteen een garantie op een dikke blessure zijn. Dus werden het er 31, ook heel blij mee. Mijn quadriceps hadden het er moeilijk mee en nog steeds wanneer ik de trap op en af ga. Maar niks blessurematigs en dus zondag weer ‘good to go’.

Onderweg, met mijn muziekje, met de vrieskou en met de mooie luchten genoot ik eindelijk weer als vanouds, zoals ik altijd heb genoten van lange duurloopjes. Letterlijk je hoofd leeglopen en alleen zijn met je gedachten. Als het niet zo zwaar zou zijn en zoveel tijd zou kosten, zou ik het elk weekend doen 😉

En dan nu reikhalzend uitkijken naar zondag!

Advertenties

2 comments

  1. ’t Is voor Niks klinkt nogal vreemd, vooral omdat de meeste kosten voor de lopers vaak de reiskosten zijn (tenzij je lift, uiteraard). Gelukkig is er niets van waar en betreft het slechts het inschrijfgeld, dat opgebracht is door sponsoren. Alleen de zon gaat voor niks op; de rest kost geld, ook die 3 gelletjes.

    Succes voor aanstaande zondag!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s