Posbankloop

28 september was het tijd voor de Posbankloop, een loopje wat ik op het oog kreeg doordat een deel van mijn marathongroep deze als ‘training’ wilde gaan lopen. Ik had er wel eens van gehoord via Fok!forum, waar hem nooit overwogen. In augustus liep ik over van enthousiasme en dus schreef ik me voor van alles en nog wat in, en dus ook voor de Posbankloop, een 15km lang zeer uitdagend en gaaf loopje in Velp.

Op de dag zelf vertrokken we tegen de middag met enkele auto’s richting Velp. In een sporthal in de buurt was de mogelijkheid tot omkleden. Vanaf daar was het nog ongeveer 10 minuten lopen naar het centrum van Velp. Good old Erben Wennemars was weer present, evenals voldoende Dixies (prettig als je prikkelbare darmen krijgt van de zenuwen). Minder prettig als de lucht van die Dixies je kant op komt walmen als je staat te wachten 😀

Het weer was goed, warm zelfs en dus ging ik voor kort-kort, mét compressiekousen, want mijn benen voelden nog pijnlijk van de lichtjesrouterun eerder die week en de Brabantse parel de zondag ervoor. Ik hoopte heel erg dat ik zonder pijntjes het loopje zou volbrengen.

Samen met de GVAC-marathonlopers startten we en besloot ik meteen in te houden en te gaan lopen rond de 5:30. Dat liep comfortabel. Ik raakte mijn medelopers meteen bij de eerste heuvel kwijt, waar ik uit angst nog meer inhield dan anders. Na de eerste heuvel viel me echter op dat ik van de pijntjes die ik de week ervoor had gehad, weinig over was. Mijn heupen en schenen voelden eigenlijk best goed aan.

En dus liep ik vol goede moed verder en begon steeds meer te genieten van de mooie omgeving, het weer en het prachtige geasfalteerde parcours (ik hou van asfalt!). Het eerste deel van de Posbankloop is voornamelijk klimmen (en enkele klimmetjes zijn bijzonder pittig, waaronder de Muur van Aalbers, een apart stuk parcours waar ook een apart klassement geregistreerd wordt), de laatste 5km een feest van afdalen waarin je lekker de vrije val kunt doen en naar beneden kunt zwieren. Wat ik dus ook deed. Zonder pijn, genieten, lekker naar beneden vliegend.

Uiteindelijk gefinisht in 1:23:08, best tevreden gezien het pittige parcours, het inhouden en het warme weer. Voor het eerst bij een wedstrijd werd ik luid aangemoedigd door mijn mede marathongroeplopers. Een fijn gevoel 🙂 Ook nog een feestje was de mooie medaille:

10666118_289889201208288_84136185_n

Volgend jaar zou ik dit loopje graag weer willen doen. Het is eigenlijk een prachtig alternatief voor de (mij) inmiddels veel te drukke Zevenheuvelenloop, evenlang en met nóg mooiere natuur. Wederom een aanrader dus.

2014-posbankloop09 2014-posbankloop11

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s